Peter Nijsen

Peter Nijsen is geboren in 1967 en woont in Zuid-Holland.

Hij kwam begin jaren '90 zonder enige kennis, en dan ook echt zonder kennis, in een fotografiebaan terecht. Puur toeval. Na een jaar kocht hij zijn eerste camera: een Olympus Trip 35. Point and shoot. Hij heeft er nog wel eens heimwee naar. Via via kon hij aan een Leica komen en met wat financiële hulp, kocht hij die. Aansluitend trachtte hij de Fotovakschool in Apeldoorn te doen, maar eigenwijs als hij is, heeft hij uiteindelijk de autodidactische route gekozen. Uiteindelijk heeft hij de fotografie als “werkgever” verlaten.

Onbewust doet hij aan straatfotografie eigenlijk vanaf dag 1 na aanschaf van die Olympus Trip camera. Hij heeft eens teruggebladerd in zijn archief en zag dat straatwerk altijd al zijn aandacht had. Nadat hij de fotografie had verlaten, doofde het vlammetje een beetje. Ergens in 2012 ontdekte hij fotosites als Zoom.nl en doordat je gelijk reactie kreeg op beeld dat je plaatste is de passie voor fotografie, en in het bijzonder straatfotografie, weer opgelaaid.

Voor straatfotografie gebruikt hij af en toe zijn Nikon D7100 met een 17-55, een 50 prime of een 20 prime. Zeker met dat zoomobjectief ziet het er heel professioneel uit en daar wil hij nog wel eens gebruik van maken. Zijn Fuji X100T heeft hij altijd bij zich. Hij noemt dat een gooi en smijtcamera die hij ook in allerlei hoeken drukt voor een foto op straat. Het subtiele formaat en het totale gebrek aan sluitergeluid vindt Peter geweldig op straat.

VRAAG 1: WAAROM DOE JE STRAATFOTOGRAFIE?

Omdat het zo vreselijk verrassend is. Landschaps- en studiofotografie kan je van te voren uitwerken, maar op straat is het één grote verrassing van wat je gaat zien en wat je gaat meemaken. Het geeft letterlijk een kick als je een moment hebt kunnen pakken.

Ik voel me soms een roofdier als ik zo spiedend om me heen door een stad ga. Scherp op types, momenten en situaties. Ik vind het ook leuk om anderen te laten zien hoe mooi en leuk het op straat kan zijn. De meeste mensen lopen al naar beneden kijkend door de straat en missen van alles. Mensen, kleuren, grappige momenten, ze pikken het niet op. Pas als ze op vakantie gaan gaan ze eens goed kijken naar de dingen om hen heen. Dat is zonde want het dagelijkse leven heeft zoveel te bieden.

VRAAG 2: WAT MAAKT EEN STRAATFOTO INTERESSANT/MOOI VOOR JOU?

Dat is een vraag die ik na jaren een beetje kan beantwoorden. Toen ik begon was een opvallend type genoeg om voor mij een interessante foto te maken. Nu ik wat verder ben probeer ik meer diepte in mijn beeld te krijgen door die persoon te koppelen aan zijn omgeving. Ik werk veel met kleur en probeer dan ook de kleuren in een straatfoto bij elkaar te laten passen. Als me dat niet lukt, stap ik over naar zwartwit. Mijn beelden moeten verder gaan dan een zuivere registratie. Het ultieme is dat het bovenstaande samenvalt met een foto die de kijker ook nog eens een verhaal laat bedenken. Mooi licht vind ik ook belangrijk. In tegenstelling tot landschapsfotografie “jaag” je er wat minder op, maar ik probeer er zeker op te letten.

VRAAG 3: WANNEER JIJ OP DE SLUITERKNOP DRUKT: WAT ZIET JOUW OOG DAN?

Eigenlijk niets meer. Ik heb mijn moment al voordat ik die knop indruk bepaald en opgezocht. Al het werk zit in de momenten voorafgaand aan die druk op de knop. Moment, kleuren, onderwerp en compositie schieten al vrij reflexmatig door mijn hoofd. Die druk is slechts een korte handeling. Pas later, thuis, zie ik veel beter waarom ik zo reflexmatig heb gereageerd.

VRAAG 4: WIE OF WAT INSPIREERT JE IN JOUW STRAATFOTOGRAFIE?

Dat zijn er vele. Ook vanuit deze High 5. Daarbuiten vind ik Cor Jaring geweldig omdat hij jaren door Amsterdam zwierf en hele tijdsbeelden heeft vastgelegd. F.D. Walker, die hele maffe maar briljante straatbeelden maakt van een niveau waarvan ik mag hopen dat ik dat ooit ga bereiken. Thomas Schlijper vind ik ook goed. Is niet echt een straafotograaf, maar hij doet veel op straat met het dagelijks leven als onderwerp.

Wat me inspireert is het vastleggen van de gewone gebeurtenissen om ons heen die in een vierkantje of rechthoekje ineens heel bijzonder worden.

VRAAG 5: WAAR ZOU JE GRAAG EEN KEER GAAN FOTOGRAFEREN?

Ik was onlangs in Londen en de verscheidenheid aan mensen en het New Yorkse karakter boeiden me enorm. Ook Belgische steden als Luik en Antwerpen, en dan de buitenwijken, hebben een grote variatie aan mensen en bebouwing. Op de wensenlijst staan New York, Istanboel en Marrakech. Dat zijn steden die compleet anders zijn dan ik gewend ben en me ongetwijfeld genadeloos zullen prikkelen.

Meer werk van Peter kan worden gevonden op Weebly.com.

Alle foto's zijn eigendom van Peter Nijsen.