Nico Ouburg

Nico Ouburg is geboren in 1954 in Deil en woont nog steeds in dezelfde gemeente in Meteren. Hij fotografeert al sinds zijn jeugd. De fotografie heeft lang op een laag pitje gestaan, doordat hij fanatiek aan wielrennen en ook wedstrijdrijden heeft gedaan. Sinds de aanschaf van een digitaal toestel in 2005 heeft hij zijn hobby echt opgepakt en dat is nu uitgegroeid tot een ware passie. Hij heeft meerdere camera’s, maar voor zijn straatfotografie gebruikt hij meestal een Fujifilm x100s. Hij moet nog steeds wennen aan zijn Nikon D810. Dat is een beest van een toestel, maar je moet er wel mee om kunnen gaan. Hij merkt dat hij daar nog best wat stappen in moet zetten. Hij gebruikt de Nikon vaak voor straatportretten en daarvoor is hij perfect.

 VRAAG 1: WAAROM DOE JE STRAATFOTOGRAFIE?

Ik noem mijzelf ook wel een mensenfotograaf. Vanaf mijn jeugd heb ik altijd mensen geprobeerd te fotograferen en voelde me daarin bevestigd toen ik Ed van der Elsken ontdekte. Hij is altijd en ook nu nog mijn grote voorbeeld geweest. Pas later kwam ik er achter dat er een naam was voor mijn soort fotografie en ben ik mij straatfotograaf gaan noemen.

VRAAG 2: WAT MAAKT EEN STRAATFOTO INTERESSANT/MOOI VOOR JOU?

Een straatfoto is voor mij geslaagd als het beeld uitnodigt tot het stellen van vragen en dat het je fantasie prikkelt om er een antwoord bij te verzinnen. Maar ook herkenning van een gevoel, een emotie maakt een foto interessant. Ik ben tevreden met een glimlach of een frons om de wenkbrauwen wanneer iemand een foto van mij bekijkt.
Ik ben geen grote fan van foto’s die kennelijk als typerende straatfoto’s gezien worden, bijvoorbeeld een mens in combinatie met een reclameposter.

VRAAG 3: WANNEER JIJ OP DE SLUITERKNOP DRUKT: WAT ZIET JOUW OOG DAN?

Die vraag stel ik mijzelf ook regelmatig. Vaak heb ik de foto al gemaakt voordat ik besef waarom ik precies op de sluiterknop heb gedrukt. Het zijn heel kleine details die me kennelijk triggeren: een gezicht, een houding, een emotie en interactie tussen mensen. Heel veel gaat bij mij intuïtief.
Ik probeer wel eens extra aandacht aan de compositie te geven, maar meestal zie ik dan niets om te fotograferen omdat ik teveel gefocust ben op die compositie. Ik heb dat nu ook maar even opgegeven, al zou ik wel graag technisch wat beter willen worden. Ik besef maar al te goed dat ik daarin nog enorm kan en ook moet verbeteren.

VRAAG 4: WIE OF WAT INSPIREERT JE IN JOUW STRAATFOTOGRAFIE?

Zoals gezegd is Ed van der Elsken mijn grote held, maar er zijn inmiddels vele fotografen waar ik met veel plezier naar kijk en erg veel van leer. Vivian Maier intrigeert me erg door haar gedrevenheid, Alex Webb door zijn kleurgebruik en omdat hij meerdere onderwerpen in zijn foto’s toont, Rui Palha om de kleine menselijke verhaaltjes, Cor Jaring om het tonen van het leven en nog heel veel anderen. Namen noemen is eigenlijk niet handig, want ik vergeet vast de belangrijksten.

VRAAG 5: WAAR ZOU JE GRAAG EEN KEER GAAN FOTOGRAFEREN?

Ik zou graag een keer in Georgië willen fotograferen. Na een reis door Roemenië in 2014 heb ik daar ontdekt dat ik eigenlijk graag kleine reportages zou willen kunnen, maar vooral durven maken. Mensen die leven in een tijd die wij alleen nog van vroeger kennen en in omstandigheden waarbij alleen de basis behoeften van belang zijn. Daar zie je nog meer dan hier de echte mens. Of misschien zie je hem daar gemakkelijker dan hier en dat roept weer de vraag bij me op of ik hier dan wel goed genoeg mijn best doe. Een Roemeense fotograaf die ik toen ontdekt heb, is Cristian Munteanu. Hij heeft prachtige series over Roma’s gemaakt.

Waarom Georgië? Ook uit dat land heb ik geweldige foto’s gezien van mensenlevens die ik ook graag vast zou willen leggen.

Meer werk van Nico vind je op zijn website.

Alle foto's zijn eigendom van Nico Ouburg.