Ed van den Bergen

Ed van den Bergen is geboren in 1956 en woont in Hulst. Zijn vader had een mooie meetzoekercamera. Fotografie had voor hem iets betoverends. Hij wilde ook een camera. Die kreeg hij. De resultaten waren bedroevend. Hoofden die ontbraken, of voeten, of hele personen. Het plastic lensje en het gat, zijnde de zoeker, waren van abominabele kwaliteit. Pas jaren later in 1977 durfde hij het weer te proberen tijdens een schoolreis naar Rome. Met de meetzoeker van z’n vader. Hij was verkocht. Het ging nimmer over.

Hij fotografeert overal. En alles kan zijn onderwerp worden. Binnen en buiten, in het bos, aan het strand en dus ook op straat. Vanaf 1977 fotografeerde hij ook op straat. Hij heeft een Canon 5 D III met de nodige lenzen. Lenzen met een vast brandpunt, zogenaamde primes: een 35 en een 50 mm en een aantal zooms. Verder heeft hij  een Olympus OMD M1 met een 12-35 en nog enkele primes.

Hij heeft in de negentiger jaren aan de Academie der Schone Kunsten in Sint-Niklaas een foto-opleiding gevolgd. Enkele jaren geleden heeft hij de specialisatiegraad gedaan, een verdieping in de fotografie. Tegenwoordig volgt hij er videokunst. Ed heeft onlangs een korte film gemaakt en momenteel werkt hij aan een documentaire.

VRAAG 1: WAAROM DOE JE STRAATFOTOGRAFIE?

De zotheid van het bestaan ligt vooral op straat. Het mooie van straatfotografie is dat je voortdurend verrast wordt. Je fantasie wordt er regelmatig overtroffen. Een onuitputtelijk bron van verwondering.

VRAAG 2: WAT MAAKT EEN STRAATFOTO INTERESSANT / MOOI VOOR JOU?

Een straatfoto gaat mij boeien als er mensen en elementen in samenkomen die het bijzondere van het alledaagse laten uitkomen. Een foto waarvoor je meer dan duizend woorden nodig zou hebben om hetzelfde te vertellen.

VRAAG 3: WANNEER JIJ OP DE SLUITERKNOP DRUKT: WAT ZIET JOUW OOG DAN?

Werkelijk alles en iedereen kan mij “triggeren”. Een reflectie, een portret, een situatie met mensen in een bijzonder decor. Als er dan ook nog een hondje in beeld loopt, dan dartel ik of kruip als een jonge hond over de grond. In dergelijke dynamische situaties is er dan een moment waarop de magie volledig toeslaat. Dat moet ik hebben!

VRAAG 4: WIE OF WAT INSPIREERT JE IN JOUW STRAATFOTOGRAFIE?

Vele fotografen inspireren mij. Enkele wil ik er wel noemen: Eliott Erwitt. Die weet bijzondere momenten te pakken en heeft daarbij ook nog een grote dosis humor. Ed van der Elsken -voor de duvel niet bang- legt de rauwheid van het bestaan vast.

VRAAG 5: WAAR ZOU JE GRAAG EEN KEER GAAN FOTOGRAFEREN?

Ik heb geen speciale wensen. Het bijzondere ligt immers voor je voeten. Waar je ook bent. Moet ik perse een plek noemen, dan zeg ik New York.

 Meer van Ed’s werk is te zien op zijn website. 

Alle foto's zijn eigendom van Ed van den Bergen.