Patrick (Nis) Willems

Patrick Willems (iedereen noemt hem gewoon Nis) is in 1984 afgeleverd in Tilburg. Hij fotografeert ongeveer 6 jaar. De eerste 2 jaar rustig natuurfotografie gedaan. Daarna wilde hij wat spanning en avontuur en is hij 3 jaar urbex fotografie op verboden terrein gaan doen. Hij doet nu ongeveer 1 jaar en 2 maanden aan straatfotografie. Wat nog net geen verslaving is geworden, maar een uit de hand gelopen hobby zonder eindbestemming. Als hij bezig is met straatfotografie voor zijn StreetPeople Project dan gebruikt hij een Canon EOS 70D met een EF 50mm f/1.4 USM lensje. Maar hij heeft ook een statief en afstand bediening bij zich voor als hij gewoon foto's op straat wil maken met een timer.

VRAAG 1: WAAROM DOE JE STRAATFOTOGRAFIE?

Ik doe aan straatfotografie omdat ik zelf ook van de straat kom en graag alleen op straat wat rond doe slenteren. En omdat de straat voor mij een zeer interessante, spannende, uitdagende en een onvoorspelbaar terrein is. Waar ik graag mijn ogen focus op de mensen die ik tegen kom en die mijn aandacht weten te nemen.

VRAAG 2: WAT MAAKT EEN STRAATFOTO INTERESSANT/MOOI VOOR JOU?

Om iets te laten zien waar eigenlijk niemand zich in verdiept, waar niemand naar kijkt omdat ze met hun gedachten ergens anders zijn en er gewoon voorbij lopen. En omdat de straat een diversiteit aan mensheid is en de plaats waar de mensen het verschil doen maken. Waardoor het interessant maakt.

VRAAG 3: WANNEER JIJ OP DE SLUITERKNOP DRUKT: WAT ZIET JOUW OOG DAN?

Ik druk op de sluiterknop als er een persoon op straat is die mijn aandacht weet te nemen. Als de persoon het niet door heeft dan laat ik wat onverwachts van me horen en zodra de persoon naar mij kijkt, maak ik geen eenvoudige one click foto. Maar ik maak dan een paar foto's achter elkaar. Want dat moment van hoe ze kijken en van hoe ze hun expressie uiten, is een once in a lifetime moment die ik vast wil leggen.

VRAAG 4: WIE OF WAT INSPIREERT JE IN JOUW STRAATFOTOGRAFIE?

De mensen van de straat, in de verlaten omgevingen en in de verschillende achterbuurten inspireren mij. Want ze uiten een gezichtsuitdrukking en emotie op het moment dat ze zien dat ik onverwachts een foto van ze maak. En de spanning op hun reactie inspireert mij ook. Want er kunnen altijd situaties tevoorschijn komen die je niet van tevoren verwacht. Want de een kijkt mij gewoon verbaasd aan of kijkt meteen de anderen kant op. En een ander laat opeens flink iets van zich horen, en dat is voor mij de spannende uitdagende onvoorspelbare inspiratie die deel uitmaakt van wat het uniek en speciaal maakt in de straatfotografie.

VRAAG 5: WAAR ZOU JE GRAAG EEN KEER GAAN FOTOGRAFEREN?

Zou wel graag een keer in de achterbuurten van America The Bloods en The Crips willen fotograferen. Gewoon voor de avontuur en om hun way of life en hun gebeurtenissen in beeld te brengen en te laten zien. Maar verder zou ik ook graag willen fotograferen in plaatsen waar niet veel mensen komen en waar ik nog nooit ben geweest.

Meer van het StreetPeople Project is te zien op zijn website.

Alle foto's zijn eigendom van Nis Willems.