Martijn Meijerink

Martijn Meijerink is geboren in 1980 en woont in Groningen. Hij fotografeert zo’n 4 jaar, waarvan 4 jaar voornamelijk op straat. Doet wel eens wat anders in opdracht, maar focust zich vooral op straatfotografie. Hij gebruikt voor zijn straatfotografie een Fujifilm X100T. Voor het andere werk een Nikon D7100.

In het dagelijkse leven werkt hij als Sociaal Pedagogisch Hulpverlener met jongeren. Hij doe dit 10 jaar in verschillende settings en instellingen. Fotografie is een goede manier voor hem om zich even helemaal op iets anders te focussen dan op de hulpverlening, een veeleisende tak van sport soms.

VRAAG 1: WAAROM DOE JE STRAATFOTOGRAFIE?

Ik kijk van jongs af aan al naar andere mensen, de manier waarop ze zich gedragen, kleden en sociaal wenselijk zijn of juist niet. Ik heb er uiteindelijk mijn werk van gemaakt. Vier jaar geleden eigenlijk uit het niets een camera gekocht en begonnen met het fotograferen op straat. De spanning is heel interessant, het observeren en vastleggen van anderen. Ik gebruik voornamelijk contrasten in licht en schaduw. Mensen staan in de spotlight ineens, worden iemand, eisen een plek op. We kennen de namen en verhalen niet, maar ze worden op één of andere manier toch minder anoniem. Een interessant concept.

VRAAG 2: WAT MAAKT EEN STRAATFOTO INTERESSANT/MOOI VOOR JOU?

Ik vind het soort licht in een foto erg belangrijk. Vooral contrast tussen donker en licht maakt een ogenschijnlijk simpele straatscene tot een bijzonder gebeuren. Het goede moment kiezen, van wat je dan wel en niet uitlicht is erg moeilijk. Als een fotograaf dit goed kan, wrijf ik in mijn handjes. Prachtig om te zien, ook omdat het zo verrekte lastig is. Daarnaast is gelaagdheid belangrijk vind ik. Diepte door meerdere laagjes in één frame te vangen, of door een slimme manier van perspectief te gebruiken. Als je deze twee factoren dan combineert, boem! Dan ben ik om.

VRAAG 3: WANNEER JIJ OP DE SLUITERKNOP DRUKT: WAT ZIET JOUW OOG DAN?

Het begint wederom met licht. Ik moet ten eerste het licht mooi vinden en schaduwpartijen zien. Omdat ik kleurenblind ben associeer ik niet met kleur, maar kijk vooral naar contrasten. Ik kijk dan ook wat wanneer uitgelicht wordt. Waar staan de schaduwen, hoe hoog komt het licht, zijn er reflecties, wat wordt er uitgelicht van de mensen die er doorheen lopen. Dit gaat allemaal vrij onderbewust, kan dit niet allemaal beredeneren de hele tijd. Als ik mensen uitgelicht zie worden en anderen weer niet wacht ik totdat er een compositie ontstaat die ik interessant vind, een uitdrukking of gebaar. Dat is het moment om af te drukken. Ik sta er vaak dicht bovenop en er gebeurt soms zoveel voor mijn neus, dat ik vervolgens duimen moet draaien dat ik niet iets over het hoofd heb gezien tijdens het moment.

VRAAG 4: WIE OF WAT INSPIREERT JE IN JOUW STRAATFOTOGRAFIE?

Op dit moment zijn er een aantal fotografen die ik belachelijk goed vindt in het combineren van licht met gelaagdheid. Van Alex Webb en Harry Gruyaert, beide van Magnum, ben ik zwaar onder de indruk. Maar ook Gabi Ben Avraham is zeer constant in zijn kwaliteit op dit gebied. Een hele mooie manier van kijken en interpreteren. Heb laatst Rammy Narula ontmoet in Bangkok, een bekende fotograaf van het APF collective. Hij heeft recentelijk een serie gemaakt: Platform 10. Ik kreeg een sneak-preview en werd van mijn stoel geblazen. En niet een beetje. Oogverblindend mooi werk, om stront jaloers van te worden.

 VRAAG 5: WAAR ZOU JE GRAAG EEN KEER GAAN FOTOGRAFEREN?

Als ik op dit moment moest kiezen ging ik naar India voor de chaos en het schitterende kleurrijke straatleven. Of ik ga naar Tel Aviv. Ben ik veel geweest een aantal jaren geleden. Ik fotografeerde toen nog niet. Een zeer levendige stad met een te gek straatleven. Moet ik toch ook echt nog eens met mijn Fuji naar toe.

Meer werk van Martijn vind je op zijn Flickr account.

Alle foto's zijn eigendom van Martijn Meijerink.